3. "Słabsza" płeć?

Kobiety są nazywane płcią "słabszą", ale żyją zwykle dłużej od mężczyzn, a ich organizm jest zaskakująco wytrzymały. Mężczyzna jest zdolny do cięższej pracy, ale potrzebuje regularnego odpoczynku. Kobieta potrafi dniami i nocami trwać na "dyżurze" przy tych, którzy potrzebują jej obecności. Zdrowie to dla kobiety cenne narzędzie miłości i to jest najważniejszy motyw, by troszczyć się o własny organizm, czyli nie sięgać po nikotynę czy narkotyk, nie nadużywać alkoholu, nie przyjmować hormonów w celach poza leczniczych (antykoncepcja, tabletki odchudzające). Te substancje niszczą zdrowie i równowagę psychiczną. Troska o ciało ma sens, gdy połączona jest z troską o rozwój duchowy. Poczucie bezpieczeństwa, oparte na fizycznej atrakcyjności, jest nietrwałe i zawodne.

Ciało kobiety dostosowane jest do świata osób, w którym trzeba być zawsze na "dyżurze".

4. Płeć piękna

Kobiecy wygląd i ubiór, ton głosu, uśmiech, sposób poruszania się i zachowania wyraża wdzięk i harmonię nieosiągalną dla mężczyzny. Kobieta jest wrażliwa na piękno kształtów, kolorów i zapachów, ale też na piękno wewnętrzne: psychiczne, moralne i duchowe, na piękną miłość, czystość,gościnność, kulturę bycia. Zdumiewa i porusza pięknem swej troski o człowieka,pięknem odwagi i bezinteresowności. Pięknem, które przemienia środowiska dotknięte brzydotą materialną czy moralną. Takim pięknem promieniuje Maryja pod krzyżem Syna i Matka Teresa w slumsach Kalkuty. Piękna jest kobieca filozofia życia, w której miłość i szlachetność ważniejsza jest niż przyjemność czy zysk. Kto dostrzega jedynie zewnętrzny urok kobiety, ten nie potrafi zachwycić się jej wewnętrznym pięknem.

Szczęśliwa kobieta to więcej niż płeć piękna. To piękna osoba.

(fragmenty pochodzą z książki ks. Marka Dziewieckiego "Jak wygrać kobiecość")